Metody nawilżania powietrza

Są różne metody nawilżania powietrza. W zależności od wielkości zakładu, wydajności wentylacji oraz warunków panujących w halach przemysłowych, należy dobrać odpowiedni sposób zwiększania wilgotności powietrza. Metody nawilżania powietrza dzielą się na poniższe kategorie.

Nawilżanie wysokociśnieniowe

Wysokociśnieniowe nawilżacze powietrza charakteryzują się dużą wydajnością i doskonałą sprawnością energetyczną, przez co doskonale nadaje się do nawilżania obiektów o dużej kubaturze.

Woda zostaje sprężona do ciśnienia rzędu 50-200 barów, a następnie dozowana jest do pomieszczenia poprzez specjalne, dysze ceramiczne lub rubinowe. Woda ulega rozdrobnieniu na mgłę wodną, która odparowuje w ciągu kilku sekund, efektywnie podnosząc poziom wilgotności w otoczeniu. Ciepło potrzebne na odparowanie pobierane jest z otaczającego powietrza, dlatego ta metoda jest również zwana jako nawilżanie adiabatyczne. Systemy wysokociśnieniowe charakteryzują się cichą pracą.

cechy systemu:

  • niskie koszty eksploatacji
  • wysoka wydajność
  • cicha praca

Nawilżanie pneumatyczne

Pneumatyczne nawilżacze powietrza są stosowane do nawilżania małych i średniej wielkości obiektów.

Woda dozowana jest do pomieszczenia poprzez specjalnej konstrukcji dysze, gdzie za pomocą sprężonego powietrza rozpylana jest na krople o wielkości około 20 µm. Pozwala to na ich szybkie odparowanie, kosztem energii cieplnej zawartej w nawilżanym powietrzu – nawilżanie adiabatyczne.

cechy systemu:

  • prosta budowa, bezobsługowość
  • bardzo niskie koszty eksploatacji dla systemów do 60kg/h = 60l/h
  • niskie koszt eksploatacji dla systemów do 120kg/h
  • korzystny rozkład wilgotności, większa wilgotność na dole mniejsza pod dachem, odwrotnie niż przy nawilżaniu parowym.
  • łatwy i szybki montaż (praca w niskich ciśnieniach).

Nawilżanie parowe

Parowe systemy nawilżania bezpośredniego wielu projektantów błędnie uznaje za sterylne. Są one wielokrotnie bezpieczniejsze od parowych systemów kanałowych, ale nie są sterylne. Istnieje setki bakterii, wirusów, grzybów (np. jad kiełbasiany, żółtaczka, ) które potrafią przetrwać temperaturę 100°C, zwłaszcza, że oddziaływanie wysokiej temperatury jest bardzo krótkotrwałe.

Parowe systemy kanałowe powodują zawilgocenie kanałów a nawet kondensację wody na ściankach kanałów. W efekcie ścianki kanałów pokrywają się grubą warstwą pleśni i bakterii. Poza bakteriami z warstwy tej są emitowane szkodliwe zarodniki grzybów, które wyjątkowo silnie oddziaływają na alergików.

Nawilżanie kanałowe jest najczęstszą przyczyną szeroko opisanego w literaturze „syndromy chorego budynku” , budynku w którym ludzie czują się źle i chorują. Nawet krótka obecność powoduje objawy chorobowe zarówno u zdrowych ludzi jak i alergików.

Systemy parowe stosowane są najczęściej bezpośrednio w instalacjach wentylacyjnych hoteli, biurowców itp. Woda doprowadzana jest do tzw. lanc parowych, gdzie podgrzewana jest elektrycznie do temperatury wrzenia i w ten sposób odparowywana. Zaletą systemów parowych jest prostota ich montażu.

Znaczącą wadą systemów parowych jest ich ogromne zapotrzebowanie na energię elektryczną co znacznie podnosi koszty eksploatacji budynku.

cechy systemu:

  • niewielkie koszty inwestycji
  • najczęściej bardzo wysokie koszty eksploatacji
  • bezpieczeństwo sanitarne tylko w opcji bezpośredniego dozowania pary do pomieszczenia
  • konieczność cyklicznego czyszczenia kanałów wentylacyjnych
  • podnoszenie temperatury otoczenia

Nawilżanie ultradźwiękowe

Stosowane są zazwyczaj jako domowe nawilżacze powietrza, ze względu na bardzo małą wydajność, raczej niespotykane w zastosowaniach profesjonalnych przy nawilżaniu surowców czy pomieszczeń przemysłowych. W ultradźwiękowych nawilżaczach powietrza wykorzystuje się drgania wysokiej częstotliwości do wytwarzania mgły wodnej, która za pomocą wentylatora rozprowadzana jest na zewnątrz.

W obecnym stanie nawilżacze ultradźwiękowe mają bardzo ograniczone zastosowanie ze względu na dużą ilość problemów i kosztów związanych z ich eksploatacją.

cechy systemu:

  • mała wydajność
  • słaba sprawność energetyczna
  • konieczność częstych wymian membran z powodu ich niskiej żywotności
  • zagrożenie sanitarne, rozwojem w nawilżaczu Legionelli i innych niebezpiecznych bakterii wodnych
  • konieczność ciągłego czyszczenia, w wodzie i na kanałach tworzy się film bakteryjny, który trzeba usuwać aby uniknąć nieprzyjemnych zapachów
  • bardzo wrażliwe na jakość wody
  • największą i jedyną zaletą jest bardzo mała wielkość kropli